Artistic glass by Archiglass, Tomasz Urbanowicz, Creation Process, The Big Bang at Bialystok University Campus, Bialystok, Poland
Artistic glass by Archiglass, Tomasz Urbanowicz, Creation Process, The Big Bang at Bialystok University Campus, Bialystok, Poland
Artistic glass by Archiglass, Tomasz Urbanowicz, Creation Process, The Big Bang at Bialystok University Campus, Bialystok, Poland
Artistic glass by Archiglass, Tomasz Urbanowicz, Creation Process, The Big Bang at Bialystok University Campus, Bialystok, Poland
Artistic glass by Archiglass, Tomasz Urbanowicz, Creation Process, The Big Bang at Bialystok University Campus, Bialystok, Poland
Artistic glass by Archiglass, Tomasz Urbanowicz, Creation Process, The Big Bang at Bialystok University Campus, Bialystok, Poland
Artistic glass by Archiglass, Tomasz Urbanowicz, Creation Process, The Big Bang at Bialystok University Campus, Bialystok, Poland
Artistic glass by Archiglass, Tomasz Urbanowicz, Creation Process, The Big Bang at Bialystok University Campus, Bialystok, Poland
Artistic glass by Archiglass, Tomasz Urbanowicz, Creation Process, The Big Bang at Bialystok University Campus, Bialystok, Poland
30
maj

Historia jednego projektu – od pomysłu do realizacji

Proces powstawania szkła artystycznego w architekturze jest dość skomplikowany i składa się z wielu etapów. Zapraszamy Klientów i Architektów, z którymi współpracujemy do obejrzenia tego procesu, pokazującego kompleksowy zakres prac wykonywanych w Archiglass i u zaufanych współpracowników na przykładzie projektu “Wielki Wybuch” w Kampusie Uniwersytetu w Białymstoku.

Koncepcja ustawienia szklanej kuli symbolizującej w artystyczny sposób „Wielki Wybuch” autorstwa Tomasza Urbanowicza narodziła się w głowie Profesora Marka Budzyńskiego w czasie premiery filmu „850 C Szkło Tomasza Urbanowicza” w lutym 2013 roku.
Profesor Budzyński wraz z Zespołem jest autorem projektu Kampusu Uniwersytetu w Białymstoku. W centralnym punkcie Kampusu na placu Syntezy Nauk przewidział właśnie szklana kulę. Początkowo miała to być jakaś fontanna, w efekcie decyzji powstało dzieło autorskie Urbanowicza.

Chcielibyśmy przybliżyć proces jej powstania, dzięki czemu można zrozumieć sposób i zakres pracy także przy innych realizacjach ARCHIGLASS.

 

Zobacz proces twórczy

 

Na początku była długa wspólna podróż pociągiem w zimową porę wagonem Wars do Białegostoku. W czasie tej podróży, podczas rozmów, dyskusji lub wspólnej ciszy urodziła się nić zrozumienia koncepcji. Kilka szkiców Profesora opisywało tę wizję.
Nastąpiła wizyta na budowie i wyczucie przestrzeni, światła itd. To zawsze ważny element żeby już to „zobaczyć” i zacząć żyć tym przyszłym jeszcze projektem. Następnie Tomasz Urbanowicz stworzył szkice stanowiące własną autorską interpretację rzeźby wynikającą właśnie ze spotkania z Profesorem i odwiedzonym miejscem. W pracowni wybudowany został model w skali 1:1, który najpierw posłużył do określenia kształtu poszczególnych szkieł, a następnie przewieziony do ślusarzy posłużył za sferę, w której środku tworzyła się konstrukcja. Kula ma średnicę 2,5 metra i uniesiona na konstrukcji sięga 3 metrów.

Prace przebiegały równolegle. W firmie Hostal powstawała pod ścisłym nadzorem Tomasza Urbanowicza konstrukcja, a w Szopie Jazowej w piecach odlane zostały szkła. W Hostal prace zaczęły się od środka, czyli „Boskiej Cząstki” wykonanej z błękitnej szklanej kuli umieszczonej w pewnym jeszcze porządku Wszechświata czyli globusie. Ponieważ zamiarem było by cała rzeźba symbolizowała „Wielki Wybuch” konstrukcja wygląda właśnie jak wybuch, jak rozrzucone bierki. Zbudowana jest z prętów ze stali nierdzewnej o średnicach 6,8,10,16 mm. Na prętach poumieszczano dodatkowo szklane kulki o różnych średnicach, w których wszystko soczewkuje, tworząc kolejne „małe Wszechświaty”. W okrągłej podstawie wykonano cztery otwory na dobrane przez ARCHIGLASS oświetlenie LED.

W Szopie Jazowej, w sterowanych komputerowo piecach na podczerwień, w temperaturze 850C odlanych zostało dziewięć szkieł o określonych w czasie studiów proporcji kształtach. Fakturą przypominają galaktyki i powierzchnie księżyców z widocznymi kraterami. W pierwszej kolejności szkła zostały odlane na płasko, uzyskując „kosmiczny” relief. Następnie po umyciu, odwrócone fakturą do góry, zostały wygięte w kształt sfery o średnicy 250 cm. Do przestrzennego gięcia posłużyły formy zbudowane z ognioodpornych materiałów. W następnym etapie, poprzez opracowany specjalnie dla tej rzeźby system montażu, szkła znalazły swoje właściwe miejsce na skomplikowanej konstrukcji i całość została przewieziona do Białegostoku.

Ustawienie rzeźby i podłączenie świateł zakończyło prace montażowe. Pozostało udać się na uroczyste otwarcie z udziałem JM Rektora UwB

i… zrobić zdjęcie!

 

Zobacz cały projekt

 

 

Newsletter